کودک، سرباز و دریا

آقای پیشون به او نزدیک شد و نگاهش کرد. حس کرد که پسرک دگرگون شده است. چشمانش دوباره درخشان و سرشار از زندگی شده و گونه‌هایش از شدت هیجان برافروخته است. بدنش استوار و پشتش راست است.

  ـ پی‌یر تو را چه می‌شود؟ پسرک نگاه گرمی به معلمش انداخت.

  ـ من خوش‌بخت هستم.

   آقای پیشون که هیجان او را حس می‌کرد، نیازی به سوال کردن نداشت. با وجود این پرسید: «می‌توانی به من بگویی چرا؟»

    ـ چون می‌خواهم مبارزه کنم.

  ـ  مبارزه به خاطر چه؟

  نوبت پی‌یر بود که لبخند بزند: به خاطر صلح...