خدایا، اگر ممکن است خانههایی از شکلات و شیرینی و آبنبات برای همه بچههایی که خانه ندارند، بساز! آنوقت آنها جایی برای زندگی کردن دارند و دیگر هیچوقت گرسنه نمیمانند، چون هر وقت که گرسنه شوند، میتوانند شکلات، شیرینی و آبنبات بخورند، اما هر چیزی که میخورند، جایش پر میشود. تو میتوانی خانهها را طوری درست کنی که بچهها هرقدر هم که از آنها بخورند، تمام نشود، آمین.» کودکانی که در کودکی اینگونه دعا و آرزو میکنند به آسانی میتوانند در بزرگسالی از این سرمایه پایانناپذیر درگذر از دشواریهای راه زندگی بهره جویند.