هیچکس از نحوهی کرهی ماه، تا زمانی که فضانوردان نمونههایی از قطعات سنگهای کرهی ماه را همراه خود به کرهی زمین آوردند، آگاه نبود. این قطعه سنگها شبیه سنگهایی بود که در سطح کرهی زمین یافت میشود و تقریباً هم سن سنگهای کرهی زمین بود. دانشمندان بر این باورند که احتمالاً در گذشته کرهی ماه بخشی از کرهی زمین بوده است. برای پراکنده شدن مقدار سنگ کافی از کرهی زمین در فضا که منجر به تشکیل کرهی ماه شود، تنها راهی که باقی میماند آن است که یک جرم اسمانی نسبتاً بزرگ، نظیر سیارهای به اندازهی مریخ، با سطح زمین برخورد شدید کرده باشد.