مثنوی مولوی یکی از شاهکارهای گرانسنگ گنجینۀ زبان و ادب فارسی است که قرن هاست جویندگان راستین رستگاری و تشنگان دریای معرفت و حقیقت را راه نموده و سیراب ساخته است. خیزابه های خروشان این دریای معرفت چنان است که اکنون همه جویندگان و رهروان راه روشنایی و حقیقت را با هر زبانی شیفته خود ساخته و هر روز در جامۀ ترجمه ای نو و به زبانی دیگر رهنمای گروه بسیاری از انسان ها می گردد. این داستان زیبا تلاش دو گروه انسان ها را در زندگی باز می نماید. آنان که پیرایه بر پیرایه می بندند و ظاهر زندگی را می آرایند و آنان که از پیرایه ها کناره می گیرند و به درون و معنای زندگی راه می برند. راستی کدام یک از این دو گروه برترند؟
